evet arkadaşlar sm nin devamı niteliğinde kendim bişeyler yazmayı denedim bakalım beyenicekmisiniz bu arada bunda sürekli ben diğilde ben başlıyım sizde o yazdığım bölüme göre devamını getirin ve yorum yapın yorumlarınızı bekliyorum

BÖLÜM 1
Galaxia savaşının üzerinden sadece 1 ay geçmişti.Kızlar artık normal bir hayat yaşayacaklarını sanıyor ve buna inanıyorlardı. Mamoru son yaşanan olaylardan sonra Amerikaya gitmekten vazgeçmiş ve eğitimini tokyoda sürdürmeye karar vermişti. Kızlar lisenin son senesi olduğu için çok sıkı çalışıyordu. Haruka, Michiru ,Setsuna ve hotaru son olaylardan sonra usagilerin evine yakın bir yerde ev tutup orda yaşamaya karar vermişlerdi. Hotaru normal bir şekilde okuluna devam ediyor , Michiru keman üzerine kendini her çalışmasında dahada geliştiriyor , Haruka ise final yarışlarına hazırlanıyordu.Şimdilik herşey normal gözüküyordu. Tabi şimdilik......

...................sabah usagilerin evinde .....................

Luna: usagi uyan okula geç kalıcaksın
Usagi: tamam luna şimdi kalkıyorum ( aksine yorğanı kafasına çekiyo kalkmaya hiç niyeti yok)
Luna: usagiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii
Usagi: sadece 5 dakika daha
Luna: saat 8:15 geçiyor
Usagi: neeeeeeeeeeeeeeee olamazzz yine okula geç kaldım
Luna (sinsi sinsi güler ve içinden): hihi saatin 7:00 olduğunu öğrenince şok olucak neyse usagi saatin 7:00 olduğunu öğrenmeden kaçsam iyi olucak
usagi telaşla giyinir ,saçlarını düzeltir ve büyük bir hızla aşağı iner.
Annesi:usagi sen iyimisin tatlım
Usagi: hayır yine okula geç kaldım.Ben çıkıyorum.
Annesi: ne bi dakika
Usagi:evet anne ne var.
Annesi: saat daha 7:00 okula geç kalmadın merak etme. Seni ilk defa böyle erkan kalkarken görüyorum. Bu büyük bi ilerleme
Usagi duyduklarına inanamaz ve saate bakar.Saat gerçekten 7:00 dir.
Usagi: neeeeeeeeee olamaz saat gerçekten 7:00 olamaz lunaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
Kızlar dışarıdan:usagiiii
usagi büyük bi şaşkınlıkla dışarı çıkar.
Usagi:kızlar
Kızlar:günaydın usagi
Minako:bugün okula birlikte gidelim dedik
Ami: evet ve seni almaya geldik.
Rei: ben senin uyuduğunu düşünmüştüm ama uyanmışsın bu bir ilk usagi ve tarihe geçmeli bence
Usagi:kapa çeneni reiiiiiiii
Rei:ne var yalanmı hıh
Makoto:tamam tamam hepimiz açız kahvaltı etmedik dimi hadi bize gidip kahveltı edelim ne dersiniz
Usaginin gözleri parlamaya başlar ve :evet hadi gidelim der.
Hep beraber makotonun evine giderler makoto kahvaltıyı hazırlar ,Kızlar masayı kumaya yardım eder ve hep beraber masaya otururlar.Masada konuşulan konu okuldur. Kızlar bu sene ne yapacaklarını konuşuyorlardır.
Ami : yazılılar yaklaştı şimdiden çalışmaya başlasak iyi olur.
Hepsinin kafasında su damlası belirir
Minako:ami senin çalışmana gerek yokki sen çalışsanda çalışmasanda yüksek not alıyorsu
Makoto: evet minako haklı ama aynı şeyi bizim için söylemek imkansız
Rei: evet çok çalışmalıyız.
Usagi o arada tıkınmakla meşguldür ve sadece kafasını sallamakla yetinir.
Bu günlük bu kadar umarım beyenirsiniz yorumlarınızı ve sizinde bunun devamına uygun bi şekilde bölümlerinizi bekliyorum

güzel olmuş..
diğer arkadaşlara da öneriyorum..hani keşke yeni bölümler yapılsa diyoruz ya..işte şimdi o yeni bölümleri biz yazalım buraya istediğimiz gibi bakalım nasıl olucak..

not:yazdıklarımı beğenmezseniz devamını siz getirin ve daha iyi bişiler yazın.
evet ben de devam ediyorum:

Kızlar kahvaltı ettiler ve okulun yolunu tuttular..hava çok güzeldi..
usagi:off!Kahvaltı çok güzeldi (kıvranarak söyler bunu).(ve ağlamaklı bir suratla) Ama karnım ağrıyor..
rei:o kadar çok yersen olucağı budur.
usagi:REİ!
rei::ne yani yalan mı?
usagi sinirlenir..
ami:aslında rei yanılıyor..
usagi:haa..beni desteklediğin için teşekkür ederim ami..
ami sözüne devam eder..
ami:usaginin karnı ağrıyor çünkü yediklerini iyi çiğnemiyor..
usaginin kafasında su damlası belirir..rei ise kendinden emin bir şekilde
rei:sonuç olarak yine yemekten ötürü dimi ama..
usagi yine sinirlenir..
minako:chibi-usa ile de hep böyle yapardınız..(der ve gülümser)
usagi durur.yere bakar..
rei:minako biraz dikkatli olsana..(der kısık sesle)
usagi:onu özlüyorum..keşke burda olsaydı..
kızlar da usagi gibi hüzünlenirler..
minako patavatsızca:ama bir gün chibi-usa, sen ve mamoru evlenince dünyaya gelicek di mi ?
hepsinin kafasında su damlası belirir..usagi kıpkırmızı olur..
rei:ahh..mi-na-koo..
okula varırlar..usagi tam sınıftan içeri giricekken..birden umino suratında bir maskeyle fırlar.. usaginin ödü kopar.. birden ne olduğunu anlayamaz..naru uminonun kulağını çeker..
naru:umino daha kaç kişiyi böyle korkutucaksın?
usagi:ne?neler oluyor?..
naru:ne?haberin yok mu?okulda maske festivali düzenleniyor.
umino da en korkunç maske yarışmasına katılıcak.
usagi:öyle mi..haberim yoktu.

bu günlük bu kadar..umarım beğenirsiniz..

yazmak isterdim ama aklıma hiç birşey gelmiyor kusura bakmayın ancak kendim yazdığım bir sezo var onu bitirince sizlerle paylaşacağım bu rada çok güzel yazmışsınız evet devamını bekliyorum

düşmanlara karar veremedim ya nasıl yapsam acaba

belki devamınıda soliar mercury yapar

lütfen arka arkaya mesaj yazma

özür dilerim unutmuşum bu arada usagi tsukino ellerine sağlk çok güzel olmuş cnm devamını bekliyoruz bende yazmaya çalışıyoruum

Evet ben de çok beğendim gerçekten de gerçeğe yakın olmuş sanki onları bir an izliyor gibi oldum ellerinize ve aklınıza sağlık beni de heveslendirdiniz

Yazılanları okudum ve güzel bir giriş olmuş. Hele maskeli festival olayı, iyi ki yazılmış. Tam aklımdan geçenleri okumuşsunuz gibi Ben de biraz devam edeyim


Bunun üzerine öğretmen sınıfa gelir. Usagi için sıkıcı bir okul günü daha başlamaktadır. Öğle arası gelmiştir ve kızlar okul kantininde toplanmışlardır. Makoto’nun bütün hafta sonu özenle hazırladığı yemeklere başta Usagi olmak üzere resmen saldırmışlardır. :D

Sonra Usagi kendini yemeklerden almayı başardığı an konu okuldaki maske festivaline gelir.

Minako: Bence mutlaka katılmalıyız. Düşünsenize orda kim bilir kaç tane yakışıklı erkek olacak ve ben en azından biriyle tanışabilirim, der gözleri parlayarak.

Makoto: Elbiseleri ben halledebilirim.

Usagi: Ben prenseslere yakışır bir elbise isterim ona göre!!

Ami: Ne zaman yapılacakmış. O saatte dersanem olmazsa ben de gelebilirim.

Sonra ders zili çalar ve kızlar tekrar sınıflarına giderler. Sınıfa girerken hepsinin de aklından başka düşünceler geçmektedir. Usagi, elbisesini ve yemekleri… Ami, vakit bulup bulamayacağını, Makoto nasıl tarz elbiseler hazırlayacağını ve Minako, festivaldeki erkekleri…

Okul çıkışı Setsuna kızları görmeye gelmiştir.Yolda Rei ile karşılaşmıştır. Hep beraber her zamanki kafeye giderler ve her zamanki gibi siparişlerini verirler. Söze ilk giren, yolda Setsuna’yı gördüğü anda kötü bir şeyler olmuş olabileceğini hissetmiş olan Rei’dir.

Rei: Setsuna, garip görünüyorsun, sorun nedir? Yolunda gitmeyen bir şeyler mi var?

Setsuna: Hayır…hayır… demekle yetinir yalnızca.
O sırada siparişler gelmiştir ve Usagi’nin gözleri ışıl ışıldır.

Minako: Setsuna, Rei okulda maske festivali yapılacakmış. Dışardan arkadaşlarımızı davet edebiliyoruz. Siz de gelmeye ne dersiniz, Setsuna, sen Haruka, Michiru ve Hotaru’ya haber verir misin? Hep beraber eğleniriz.

Makoto: Yaaa… Tabii sen tanışacağın yeni arkadaşlarından vakit bulabilirsen
Minako: Hıh!!

Kafede oturdukları süre boyunca Rei’nin gözü hep Setsuna’nın üstündedir. Her ne kadar bir şey olmadığını demiş olsa de Rei’nin içinde kötü bir his vardır. Ordan ayrıldıktan sonra Makoto ve Minako evlerine doğru gitmiş. Ami ise Usagi’ye eşlik etmeye karar vermiştir.

Fakat Rei, Setsuna ile konuşmak ister: Setsuna, tapınağa gelmek ister misin, senle konuşmam gerektiğini hissediyorum.
Herkes kendi yoluna doğru gider. Yol boyunca hiçbir şey konuşmayan Setsuna ve Rei sonunda tapınağa varmışlardır. Rei, çay hazırladıktan sonra konuşmaya başlarlar.
Rei: Setsuna, seni gördüğümden beri sende bir gariplik olduğunu hissediyorum. Söyle bana… Kötü bir şey mi olacak?
Setsuna, gözlerini kaçırmaya çalışarak: Aslında…
Rei: Evet, aslında?
Setsuna: Dün gece rüyamda gördüm ve hemen doğru mu değil mi diye bir araştırma yaptım. Ne yazık ki doğru… Kötü bir güç, dünyaya doğru yaklaşmaya başlıyor. Kısa sürede hepimizin hayatında büyük değişikliklere neden olabilecek bir şey… Emin ol ki bu değişiklikleri hiç birimiz istemeyiz…